Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΜΟΥ

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΜΟΥ

TO ΤΑΞΙΔΙ ΠΟΥ ΜΕ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ

Μεγάλωσα στη Λεμεσό με γονείς πολιτικοποιημένους, σε ένα σπίτι όπου η πολιτική επικαιρότητα βρισκόταν στην ημερήσια διάταξη. Από μικρό παιδί παρακολουθούσα κάθε βράδυ τις ειδήσεις με μεγάλο ενδιαφέρον και ήθελα να είμαι ενημερωμένη για τα πάντα. Στους γονείς μου και τους υπόλοιπους «μεγάλους» της παιδικής μου ηλικίας αυτό φαινόταν αρκετά αστείο. Είχα άποψη για όλα και δεν μπορούσε εύκολα να «τα βάλει» κάποιος μαζί μου σε πολιτική συζήτηση. Το 1988, στις προεδρικές εκλογές, όταν ήμουν ακόμα 8 χρονών, έζησα για πρώτη φορά την ένταση και την ενέργεια των εκλογών, που δεν το κρύβω πως μου προκάλεσε ενθουσιασμό. Ως φοιτήτρια εντάχθηκα πλέον ενεργά ως στέλεχος στην περήφανη ΦΠΚ Πρωτοπορία στην Αθήνα και ήμουν εκπρόσωπός της στην ιστορική ΕΦΕΚ Αθηνών.

Αυτό που θυμάμαι πάντα από την ενασχόληση μου με την πολιτική σαν έφηβη, είναι να αναλύω στο μυαλό μου κάθε θέση που άκουα και να αμφισβητώ ότι δεν «μου κολλούσε» μέχρι να πάρω από κάποιον ή τουλάχιστον να μπορώ να δώσω στον εαυτό μου απαντήσεις οι οποίες να με ικανοποιούν.

Στην Πρωτοπορία Αθήνας είχα την ευκαιρία να μελετήσω ενδελεχώς τις κομματικές θέσεις όχι μόνο του ΔΗΣΥ αλλά και των άλλων παρατάξεων σε μια σειρά πολιτικών θεμάτων αλλά και της ιστορίας του Κυπριακού με το οποίο ασχολήθηκα εκτεταμένα.

Η τριβή αυτή με βοήθησε να αποκρυσταλλώσω τις απόψεις μου και να είμαι σε θέση να τεκμηριώσω πρώτα στον εαυτό μου και μετά σε άλλους, την πολιτική μου επιλογή. Μετά τις σπουδές μου, συνέχισε η ανάμιξη μου με την πολιτική στη ΝΕΔΗΣΥ ως εκλελεγμένο μέλος της στην Επαρχία Λεμεσού.

Από το 2004 ακολούθησε μια 10ετής ελάττωση του χρόνου ενασχόλησης με την κομματική ζωή κατά την διάρκεια της οποίας παντρεύτηκα τον Πάνο Παναγιώτου και αποκτήσαμε τις 2 μας κόρες. Κατά την περίοδο αυτή επικεντρώθηκα στην οικογένειά μου την οποία λατρεύω, αλλά και στην εδραίωση του Δικηγορικού μου γραφείου στην Λευκωσία  το οποία ξεκίνησα μόνη μου όταν ήμουν 26 χρονών, από το μηδέν. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις δυσκολίες που αντιμετώπισα, καθώς 26 χρονών και έγκυος την πρώτη μου κόρη, αποφάσισα να εγκαταλείψω μία πολύ καλή και «σίγουρη» δουλειά σε μια πολύ μεγάλη εταιρεία και να ανοίξω το δικό μου γραφείο, για να μπορέσω να πραγματοποιήσω τους δικούς μου επαγγελματικούς στόχους και όνειρα. Το γραφείο μου με σκληρή ομαδική δουλειά και περνώντας μέσα από την Παγκόσμια οικονομική κρίση αλλά και την κρίση στην Κυπριακή οικονομία του 2013, έχει πλέον εδραιωθεί επιτυχώς, με εκλεκτό πελατολόγιο από την Κύπρο αλλά κυρίως από το εξωτερικό. Σήμερα μπορώ να πω με σιγουριά ότι ήταν μία από τις καλύτερες μου επαγγελματικές αποφάσεις. Βεβαίως τα πράγματα ίσως να ήταν πολύ διαφορετικά, χωρίς την υποστήριξη του Πάνου, ο οποίος ήταν και είναι ο βράχος μου σε κάθε μου βήμα.

Πριν από 5 χρόνια, το 2014, σε μία δύσκολη περίοδο για την Κύπρο, ο Εξοχότατος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κύριος Νίκος Αναστασιάδης μου έκανε την τιμή να με διορίσει ως μέλος στις ομάδες εργασίας για το Κυπριακό, στην Ομάδα για την Διακυβέρνηση και Κατανομή Εξουσιών. Για μένα ήταν ακόμα μια ευκαιρία εποικοδομητικής μελέτης της πορείας του Κυπριακού προβλήματος, ζήτημα το οποίο με απασχολούσε έντονα ανέκαθεν.   Τον Ιούνιο του 2018 αποδέχτηκα την τιμητική πρόταση του Πρόεδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού κυρίου Αβέρωφ Νεοφύτου να υπηρετήσω την παράταξη ως στέλεχος πρώτης γραμμής από τη θέση της  Αναπληρώτριας Εκπρόσωπου Τύπου και Γραμματέα Πολιτικού Εκσυγχρονισμού, μια νέα μεγάλη πρόκληση για μένα την οποία αποδέχτηκα, κατόπιν προβληματισμού λόγω της επαγγελματικής μου καριέρας, αλλά και με μεγάλη συναίσθηση ευθύνης.  Καταφέρνω μέχρι σήμερα, με σκληρή δουλειά αλλά και με ενθουσιασμό, να συνδυάζω επιτυχώς τον απαιτητικό αυτό πολιτικό ρόλο, με την εξίσου απαιτητική επαγγελματική μου καριέρα ως διευθύνουσα συνέταιρος του δικηγορικού μας οίκου, και ως μητέρα δύο μικρών κοριτσιών.

ΣΗΜΕΡΑ:

Η υποψηφιότητά μου για τις Ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου, αποτελεί μία πρόταση αλλαγής, εξέλιξης, διεκδίκησης και επικέντρωσης στην εξειδίκευση, την τριβή με την πραγματική οικονομία και την επαγγελματική εμπειρία, στοιχεία τα οποία νιώθω ότι λείπουν από τον τρόπο τον οποίο πολιτευόμαστε σαν χώρα τα τελευταία χρόνια και μας περιορίζουν από το να πάμε μπροστά.

Νιώθω σαν πολίτης και σαν πολιτικός ότι η Κύπρος δεν έχει ούτε το ξεκάθαρο όραμα αλλά ούτε την κινητήριο δύναμη για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της νέας εποχής και αυτό πρέπει να αλλάξει σήμερα!

Για την κατάσταση αυτή θεωρώ ότι φέρουν ευθύνη νοοτροπίες και πάθη τα οποία θα έπρεπε να ανήκουν στο παρελθόν, το πολιτικό μας σύστημα και ο τρόπος με τον οποίο ενεργούν σε πολλές περιπτώσεις τα κόμματα, αλλά και ο λαός ο οποίος αντιδρά παθητικά πολλές φορές σε σημαντικές αποφάσεις που αφορούν το μέλλον του.

Μέσα από την πολυετή μου ενασχόληση με την πολιτική, αλλά και το επαγγελματικό μου “background” μπορώ να πω με σιγουριά ότι μπορώ να προσφέρω σε συγκεκριμένους τομείς στους οποίους η χώρα μας χρειάζεται νέα μυαλά, φρέσκες ιδέες και ικανούς ανθρώπους.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *